DOC, DOCG, DOP, IGP, IGT, STG… co znaczą?

Poszukując produktów pochodzenia włoskiego często możemy napotkać na różnego rodzaju oznaczenia, których znaczenia etykieta Nam nie tłumaczy. Możemy je znaleźć na wielu produktach m. in. wędlinach, napojach, winach, oliwach. Nie są to jak można by pomyśleć żadne chwyty reklamowe, ale prawdziwe Ordery Jakości! Mam na myśli: DOC, DOCG, DOP, IGP, IGT, STG… Warto wiedzieć co one oznaczają, ponieważ świadczą nie tylko o jakości danego produktu, ale kryją wiele wartościowych informacji dotyczących pochodzenia produktu, jego historii, a także sposobu produkcji.

Jedną z przyczyn dla których stworzono te oznaczenia była chęć i potrzeba ochrony oraz podtrzymania antycznych tradycji, które ściśle związane są z danym produktem. Wszystko zaczęło się na początku XX w. kiedy włoska kuchnia zaczęła zyskiwać na popularności, szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Słabej jakości i niewiadomego pochodzenia produkty sprowadzane były na zagraniczny rynek bez świadomości negatywnych skutków, które okazały się być nieuniknionym następstwem. Pojawiła się potrzeba odróżnienia i docenienia autentyczności, która mogła być pełnowartościowa tylko w szczegółowo określonych przypadkach. Aby ratować reputację włoskiej kuchni i jakości żywności Włosi we współpracy z Unią Europejską stworzyli prawnie uznane certyfikaty. Miało to zmobilizować producentów wina i produktów spożywczych do pracy nad jakością, tradycją i wiarygodnością. Należało wesprzeć uczciwych przedsiębiorców.

Wytwórcy by otrzymać odpowiedni certyfikat muszą przestrzegać rygorystycznych zasad dotyczących każdego etapu pracy z produktem. Jest to kontrolowane przez odpowiednie instytucje rządowe. Symbole te wskazują na to, że produkty posiadające odpowiednie znaczenia są autentyczne, a gwarancje tej autentyczności daje Unia Europejska. Wiemy wtedy, że zostały one zrobione w odpowiednim regionie, czy nawet mieście z odpowiednich produktów, że nie ma w nich niepożądanych, dodatkowych składników, które w żadnym wypadku nie powinny zostać dodane, aby uzyskać oryginalny efekt końcowy w postaci wyjątkowego smaku i jakości, cech, które może posiadać wyłącznie autentyczny produkt.

Abyście wiedzieli jak rozpoznać na sklepowych półkach prawdziwe diamenty przygotowałam dla Was małą ściągę, która mam nadzieję w przyszłości znacznie ułatwi Wam zakupy.

DOC Denominazione di Origine Controllata – znak zarezerwowany tylko dla win pochodzących z określonej strefy geograficznej, wyprodukowanych z oficjalnie uznanych szczepów winogron ściśle związanych z danym środowiskiem. Wina produkowane są szczegółowo określonymi metodami. Pierwsze wyróżnienia DOC zostały przyznane w 1966 roku.  

DOCG Denominazione d’Origine Controllata e Garantita – najwyższa kategoria klasyfikacji win. Znak ten otrzymują wina, które oznaczone są już jako DOC co najmniej od 10 lat, a dodatkowo przeszły odpowiednie testy jakości. Uznawane są za wyjątkowo wartościowe ze względu na określone czynniki – naturalne czy historyczne. To zdecydowanie najlepszej jakości wina, które Włosi mogą Nam zaoferować.  

DOP Denominazione di Origine Protetta – jest to gwarancja tego, że Twoje ulubione sery, wędliny, oliwy, octy, owoce i warzywa są hodowane/produkowane, przetwarzane, a nawet pakowane w odpowiednim regionie i według tradycji. Każdy etap jest ściśle uregulowany i tak samo musi być przestrzegany. Dzięki temu nie każdy ser „parmezan” będzie nazywany autentycznym serem Parmigiano Reggiano DOP, a Wy możecie wybrać ten najlepszy . 

IGP Indicazione Geografica Protetta – oznaczenie podobne do znaku DOP, ale wskazuje na powiązania żywności z danym terenem geograficznym w co najmniej jednej fazie produkcji, lecz nie wszystkich, jak dzieje się to w przypadku produktów wyróżnionych znakiem DOP.  

IGT Indicazione Geografica Tipica – klasyfikacja wprowadzona na potrzeby oznaczenia win, które z różnych względów nie mogą zostać oznaczone znakami DOC lub DOCG, ale prezentują wyraźnie wyższą jakość, którą należy uznać i wyróżnić.  

STG Specialità Tradizionale Garantita – oznaczenie, które w najmniejszym stopniu wskazuje na związek produktów z miejscem ich pochodzenia. Wyróżnienie to uzyskują jedynie produkty posiadające cechy charakterystyczne, tradycyjne i jakościowe, które pozwalają na odróżnienie ich od innych produktów podobnych. W tym przypadku będzie to jedynie mozzarella i pizza napoletana, które przecież wyprodukowane w krajach dalekich od Morza Śródziemnego mogą posiadać te same cechy.

Oczywiście nie jest tak, że produkty nieoznaczone powyższymi znakami są niedobre i absolutnie nie należy ich spożywać, ALE… warto zwrócić na te symbole uwagę, docenić starania i tradycje, które stoją za niepowtarzalną jakością i smakiem. Jest to dodatkowy i wyjątkowy walor, którym możemy wszyscy cieszyć się przy stole.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *